بیست فروردین ماه بود.

روز گذشت و لحظه ها مرا تا شب هنگام همراهی کردند...

به جایی رسیدم که زمین و آسمان هر دو مملو از ستاره بودند...با این تفاوت که اینبار ستاره های آسمان از در برابر ستاره های زمین کم نور و خجل بودند.

بعد از زیارت امام خوبان و مشعل جاده بهشت، به قطعه ای از بهشت رسیدم...

مزار پر از نور شهید سید مرتضی آوینی

هر چند که آوینی را نباید در قبرستان ها جستجو کرد همانطور که سایر شهدا را،همانگونه که خودش گفته بود...

اما چه جایی بهتر از این مکان وقتی که خود را در هیاهوی شهر غریب می بینی؟

همگام با سید مرتضی به عهدی که با ولی امرمان بسته ایم وفادار خواهیم ماند...