کتاب همیشه
کتاب همیشه
قرآن، کتاب معرفت است. ما در زمینهى زندگى، در زمینهى آینده، در زمینهى تکلیف کنونى، در زمینهى هدف از بودن و در بسیارى از زمینههاى دیگر، خیلى از مسائل را نمىدانیم. بشر مشحون به جهالتهاست و قرآن براى انسان معرفت مىآورد.
قرآن کتاب نور، کتاب معرفت، کتاب نجات، کتاب سلامت، کتاب رشد و تعالى و کتاب قرب به خداست. ما این خصوصیات را چه وقت از قرآن به دست مىآوریم؟ همین که قرآن را در جیبمان بگذاریم کافى است؟ اینکه در هنگام سفر، از زیر قرآن رد شویم کافى است؟ اینکه ما در جلسهى تلاوت قرآن شرکت کنیم کافى است؟ اینکه حتى قرآن را با صداى خوش تلاوت کنیم یا تلاوت خوش را بشنویم و از آن لذت ببریم کافى است؟ نه؛ چیز دیگرى لازم دارد. آن چیست؟ آن تدبر در قرآن است. باید در قرآن تدبر کرد. خود قرآن در موارد متعدد از ما مىخواهد که تدبر کنیم.
در مراسم اختتامیهى مسابقات قرائت قرآن – ۱۴/۱۰/۱۳۷۳
دل بدهید!
اشکال عمده در کار قرآن خوانیهاى بىتأمل، این است که اصلاً روى جملات درنگ نمىکنند. شما وقتى سخن حکیمى، یا سخن حکمتآمیزى را مىشنوید، باید به آن دل بدهید؛ بدون دل دادن انسان مراد را نمىفهمد. هر کتاب عادى- بهخصوص اگر کتاب پرمغزى باشد، بهخصوص اگر حکیم فرزانهى بزرگى آن را نوشته باشد- همین حالت را دارد. اگر سرسرى بخوانید و رد شوید، از آن چیزى نمىفهمید. قرآن مىگوید: “مرا سرسرى نخوانید!” قرآن از عالىترین مقام است؛ از قلهى معرفت عالم وجود است. این است که انسان باید تأمل کند و چون عمق این آیات و این مفاهیم، خیلى زیاد است، هرکسى تأمل کند، از آن استفاده خواهد کرد.
گفت و شنود به مناسبت میلاد حضرت فاطمهى زهرا(س) – ۱۸/۰۷/۱۳۷۷
انس بگیرید تا بفهمید!
در دوران طاغوت، من در مشهد جلسات تفسیر و درس قرآن داشتم؛ به جوانانى که مىآمدند، مىگفتم که هرکدام از شماها یک نسخهى قرآن در جیب بغلتان داشته باشید؛ اگر در جایى منتظر کارى مىایستید و فراغتى پیدا مىکنید- یک دقیقه، دو دقیقه، پنج دقیقه، نیمساعت- قرآن را باز کنید و به تلاوت آن مشغول شوید، تا با این کتاب انس پیدا کنید. تعدادى که اینطور عمل کرده بودند، هرچند بسیار اندک بودند، لیکن احساس مىکردم که اینها با اینکه غالباً هم عربى نمىدانستند، از لحاظ فهم معارف اسلامى، از دیگران برجستهتر بودند و بهطور ممتازى با آنها تفاوت داشتند.
بدر دیدار با قاریان مصرى: شحات محمد انور و سید متولى عبدالعال – ۰۳/۱۱/۱۳۷۰
منبع:کتاب پردازان
آقا فرمودند:"ارزش یک جامعه به وجود افراد کتابخوان آن جامعه بستگی دارد"